Bildirimler

Bildirimler yükleniyor…

Doris Dörrie, Almanya'nın göç ülkesi olduğunu Ankara Film Festivali'nde savundu

Doris Dörrie, Almanya'nın göç ülkesi olduğunu Ankara Film Festivali'nde savundu

37. Ankara Film Festivali'nde konuşan Alman yönetmen Doris Dörrie, Almanya'nın göçmen kimliğini reddeden siyasi yaklaşımı eleştirdi. Dörrie, Türk-Alman karakterlerin sinemasındaki yerini ve göçün kültürel kimlik üzerindeki etkilerini değerlendirdi.

Haber: Hilal Solmaz

(ANKARA) - 37. Ankara Film Festivali için başkentte bulunan çağdaş Alman sinemasının ünlü yönetmeni Doris Dörrie, ülkesinin göçmen kimliğini uzun yıllar reddeden siyasi yaklaşımını eleştirdi. Geçmişte bir ödül töreninde bu tutuma karşı çıktığını anlatan Dörrie, Türk-Alman karakterlerin sinemasındaki yerini ve göçün kültürel kimlik üzerindeki etkilerini değerlendirdi.

37. Ankara Film Festivali'nin özel konuklarından Alman yönetmen, senarist ve yazar Doris Dörrie, sinema yazarı Esin Küçüktepepınar'ın moderatörlüğünde düzenlenen masterclass etkinliğinde sinemaseverlerle bir araya geldi. Filmlerinde göç, kimlik ve aidiyet meselelerine sıkça yer veren Dörrie, Almanya 'nın göçmenlerle şekillenen toplumsal yapısının siyasi çevreler tarafından uzun yıllar kabul edilmediğini belirterek bu yaklaşımı eleştirdi.

"ALMANYA'NIN GÖÇ ÜLKESİ OLDUĞUNU SÖYLEDİĞİMDE İTİRAZ ETTİLER"

Almanya 'nın göç ülkesi olduğu gerçeğinin hala bazı siyasi çevreler tarafından reddedildiğini söyleyen Dörrie, yıllar önce Bavyera Film Ödülleri töreninde yaşadığı bir olayı anlattı. Törende bir siyasetçinin Almanya 'nın göç ülkesi olmadığını söylemesi üzerine sahneye çıktığında bu açıklamaya karşı çıktığını belirten yönetmen, "Hayır, Almanya bir göç ülkesidir. Bu, ülkemizi çok daha ilginç kılıyor" sözleriyle itiraz ettiğini aktardı.

Bu yaklaşımın kendisini bugün de rahatsız ettiğini dile getiren Dörrie, göçmenlerin Almanya'nın toplumsal ve kültürel yapısının ayrılmaz bir parçası olduğunu vurguladı.

TÜRK-ALMAN KİMLİĞİ SİNEMASINDA ÖNEMLİ BİR YER TUTUYOR

Türk-Alman karakterlerin uzun yıllardır filmlerinde yer aldığını anlatan Dörrie, henüz 23 yaşındayken çektiği bir belgeselde yaşlı bir Alman ile yaşlı bir Türk erkeğin yaşamlarını karşılaştırdığını söyledi. Yönetmen, daha sonra çektiği "Happy Birthday, Türk!" filminde ise Türk kökenli olmasına rağmen Türkçe bilmeyen, Almanya'da yetişmiş bir özel dedektifin hikayesini ele aldığını belirtti.

Karakterin ne Almanlar tarafından bütünüyle Alman ne de Türkler tarafından Türk olarak kabul edildiğini anlatan Dörrie, bu ikili kimliğin yarattığı aidiyet sorununa dikkat çekti.

Göçmen karakterlere yalnızca bu filminde değil, farklı yapımlarında da yer verdiğini belirten yönetmen, Türk-Alman toplumunun hikayelerinin uzun yıllardır ilgilendiği konular arasında bulunduğunu ifade etti.

Dörrie'nin açıklamaları, Almanya'da göçmenlerin toplumsal konumu ve kültürel kimlikleri üzerine süregelen tartışmaların sinemadaki karşılığını da gündeme taşıdı. Yönetmenin farklı kültürlerden karakterlere yer veren filmleri, göçün yalnızca ülkeler arasında yer değiştirmekten ibaret olmadığını, aynı zamanda kimlik ve aidiyet arayışlarını da beraberinde getirdiğini ortaya koyuyor.

Sinema eğitimi aldığı yıllarda sınıfındaki neredeyse tek kadın olduğunu anlatan Dörrie, erkek öğrencilerin John Ford, Howard Hawks ve Akira Kurosawa gibi yönetmenleri örnek aldığını, kendisinin ise sinema tarihinde bağ kurabileceği kadın yönetmenlerin eksikliğini hissettiğini söyledi.

Bu nedenle kendi çevresindeki insanların hikayelerine yöneldiğini belirten yönetmen, gündelik yaşamın sinema için önemli bir kaynak olduğunu vurguladı. İlk filmlerinde genç kadınların deneyimlerini ele aldığını, ardından erkek karakterlerin bakış açısından hikayeler yazmaya başladığını anlatan Dörrie, uluslararası başarı kazanan Men filminin kariyerinde dönüm noktası olduğunu ifade etti.

Filmin büyük gelir elde etmesine karşın kendisinin ekonomik açıdan aynı başarıyı yakalayamadığını esprili bir dille anlatan yönetmen, buna rağmen uluslararası başarının yeni projeler üretmesini kolaylaştırdığını söyledi.

HOLLYWOOD'DA MUTSUZDUM, ALMANYA'YA DÖNDÜM

Hollywood deneyimine de değinen Dörrie, Alberto Moravia'nın romanından uyarladığı "Ben ve O" filmini New York'ta çektiğini anlattı. Bu projeyi kabul etmesinde New York'ta yaşayan yakın arkadaşını görme isteğinin de etkili olduğunu söyleyen yönetmen, filmin Hollywood yöneticileri tarafından iyi karşılanmadığını belirtti.

Hollywood'da kendisine beş yıllık bir sözleşme önerildiğini ancak çalışma sistemine uyum sağlayamadığını anlatan Dörrie, menajerlerin sürekli yeni projeler için baskı yapmasından rahatsız olduğunu söyledi. Kendi dilinden ve kültüründen uzaklaştığını hissettiği için Almanya'ya dönme kararı aldığını belirten yönetmen, bu sayede yeniden kendi hikayelerini anlatabildiğini ifade etti.

"SANATINIZA SADIK KALMAK GİDEREK ZORLAŞIYOR"

Ekonomik ve siyasi koşulların sanat üretimi üzerindeki etkilerine dikkat çeken Dörrie, kendi kuşağının sahip olduğu olanaklarla genç kuşakların karşılaştığı güçlükler arasında önemli farklılıklar bulunduğunu, özellikle Almanya'daki değişen siyasi ortamın ve ekonomik sorunların genç sanatçıların üretim süreçlerini zorlaştırdığını belirti.

Sanatçının kendi bakış açısını ortaya koymasının kimi zaman risk taşıdığını vurgulayan yönetmen, çoğunluğun düşüncelerinden farklı bir görüşü ifade etmenin cesaret gerektirdiğini anlattı. Dörrie, bütün bu koşullara rağmen sanatçının kendi sesini korumasının vazgeçilmez olduğunu söyledi.

"HERKES YAZABİLİR, ON DAKİKA YETERLİ"

Yazarlık deneyimlerini de paylaşan Dörrie, kızının doğumundan sonra yazmaya yeterince zaman bulamadığını, bunun üzerine geliştirdiği on dakikalık yazma yönteminin üretim sürecini değiştirdiğini anlattı.

İlham gelmesini beklemek yerine her gün düzenli yazmanın önemini vurgulayan yönetmen, kişinin başlangıçta düşüncelerini sansürlemeden kağıda dökmesi gerektiğini söyledi. Yazma sürecinin sonraki aşamalarında metnin yeniden ele alınması, düzenlenmesi ve bir hikaye yapısına kavuşturulması gerektiğini belirtti.

Kişisel anıların ve acı deneyimlerin yazarlık için önemli kaynaklar olduğunu söyleyen Dörrie, kişinin yalnızca başkalarını değil, kendi hatalarını ve eksikliklerini de gözlemlemesi gerektiğine dikkat çekti. Yönetmen, sanatın önemli işlevlerinden birinin insanın kendi yaşamına dışarıdan bakabilmesini sağlamak olduğunu ifade etti.

YAŞLILIK, BAKIM EMEĞİ VE YAPAY ZEKA

Festivalde gösterilen "Bana Nasıl Yardımcı Olabilirim?" filmi üzerinden yöneltilen soruları da yanıtlayan Dörrie, yaşlılık, aile içindeki bakım sorumluluğu ve yapay zekanın insan yaşamındaki yeri üzerine değerlendirmelerde bulundu.

Yaşlanan anne ve babasına bakmak zorunda kaldığı dönemde yaşadığı güçlüklerin filmin çıkış noktalarından biri olduğunu belirten yönetmen, bu kişisel deneyimlerini yapay zeka ve robotik teknolojilerle birleştirerek senaryosunu oluşturduğunu anlattı.

Seyircilerden gelen sorular üzerine yaşlılığın yalnızca bireysel bir mesele olmadığını vurgulayan Dörrie, artan yaşam süresinin toplumsal, ekonomik ve siyasi sonuçlarının da tartışılması gerektiğini, öÖzellikle yaşlanan nüfusun genç kuşakların geleceğini belirleyen kararlar üzerindeki etkisini dile getirdi.

"SENARYO YAZARKEN HER CÜMLENİN MALİYETİNİ DÜŞÜNÜYORSUNUZ"

Roman yazmakla senaryo yazmak arasındaki farklara da değinen Dörrie, edebiyatta ekonomik sınırlamaları düşünmeden yazabildiğini, sinemada ise her sahnenin bir yapım maliyeti bulunduğunu söyledi.

Bir senaryonun sınırlı süre içerisinde hikayesini anlatmak zorunda olduğunu belirten yönetmen, bu nedenle sinema yazarlığının yoğun bir sadeleştirme ve yapı kurma süreci gerektirdiğini ifade etti.

Sinema filmlerinin finansman sorunlarına da değinen Dörrie, bir Kore filminin uzun süre kaynak bulamamasının ardından dijital platform desteğiyle gerçekleştirilebilmesini örnek gösterdi. Yönetmen, sinema salonlarında gösterim imkanı bulamayan yapımların dijital platformlara yönelmesinin sektördeki finansman sorunlarını ortaya koyduğuna dikkat çekti.

GENÇ SİNEMACILARA: "KENDİ HİKAYENİZİ ANLATIN"

Masterclass'ın soru-cevap bölümünde genç sinemacıların özgün bir anlatım dili oluşturma konusundaki sorularını yanıtlayan Dörrie, başka yönetmenlere benzemekten kaygı duyan bir katılımcıya kişisel deneyimlerinden hareket etmesini önerdi.

Büyük ve gösterişli hikayeler yaratmaya çalışmak yerine gündelik yaşamın küçük ayrıntılarına odaklanmanın önemini vurgulayan yönetmen, sade ve kişisel anlatıların özgün bir sinema dili oluşturabileceğini söyledi.

Genç sinemacılara bir yazma egzersizi de öneren Dörrie, sevdikleri bir filmin sahnelerini incelemelerini, ardından karakterleri kendi çevrelerinden tanıdıkları insanlarla değiştirerek hikayeyi yeniden yazmalarını tavsiye etti.

Münih'teki sinema okulunda gençlerle çalışmasının kendisi için önemli bir deneyim olduğunu belirten Dörrie, öğrencilerini kendi dünya görüşlerini keşfetmeye ve anlatmaya teşvik ettiğini söyledi.

"KENDİMİ USTA DEĞİL, KAŞİF OLARAK GÖRÜYORUM"

Sinema kariyeri boyunca farklı karakterlerin, kültürlerin ve yaşam deneyimlerinin peşinden gittiğini anlatan Dörrie, sanat üretimini tamamlanmış bir ustalık alanı olarak görmediğini belirtti. Yönetmen, sinema anlayışını şu sözlerle özetledi:

"Kendimi bir usta olarak değil, daha çok bir kaşif olarak görüyorum."

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor…